Od Josepnie C.D. Historii Seth'a

Nie byłam pewna czy zwiedzanie jest dobrym pomysłem. Z moją kostką, powykręcaną podczas biegu. Nie ma szans. Spróbowałam pójść za chłopakiem. Nic z tego. Jęknęłam z bólu.

-Co się stało?

-Tak jakby skręciłam kostkę.-Syknęłam.

-No to kiepsko.-Spojrzał na mnie.

-Macie tu kogoś kto mógł by mi pomóc?

-Mamy. Choć zaprowadzę Cię do Kath.

-Niby jak chcesz to zrobić?-Wskazałam na nogę.

-Po prostu Cię zaniosę.-Uśmiechnął się.

-Ty?..-Zmierzyłam go wzrokiem.

Podszedł do mnie i w mgnieniu oka wziął mnie na ręce. Krzyknęłam zaskoczona.

-Spokojnie przecież nic Ci nie zrobię.- Zaśmiał się.

-Taa.-Mruknęłam.

Seth zaniósł mnie w głąb obozu. Byłam zaskoczona jego siłą. Wyglądał na słabego, a tu proszę! W końcu doszliśmy pod drewniany domek. Chłopak wniósł mnie do środka. Przy stole siedziała biało włosa dziewczyna. 

-Kath mamy rannego.-Zaśmiał się.

Dziewczyna podniosła się z krzesła i spojrzała na mnie z zaciekawieniem.

-A skąd Ty tego dzieciaka wytrzasnąłeś?-Mruknęła spoglądając na mnie.- Połóż ją przy sofie.

-Ten dzieciak ma na imię Josephine i ledwo uszedł z życiem.- Warknęłam zirytowana.

-A więc Josephine co Ci się takiego stało.- Spytała z udawanym uśmieszkiem.

-Uciekałam i skręciłam kostkę.

-No dobrze a więc zobaczmy twoją nieszczęsną nóżkę księżniczko.- Spojrzała na mnie ironicznie.

Podwinęła nogawkę moich rurek i zdjęła mi trampka. Dotknęła sinej kostki, a ja syknęłam z bólu.

Seth? 

Spoko rozumiem ;)